01वय ४-८ वर्षेचिमणीचं छोटंसं घर
आंब्याच्या एका मोठ्या झाडावर चिंकी नावाची छोटीशी चिमणी राहायची. काड्या, गवत आणि कापसाचं तिचं छोटंसं घर — तिच्यासाठी तेच जग होतं. रोज सकाळी सूर्याला नमस्कार करून ती गाणं म्हणत उडायची. एका दुपारी आभाळ काळं झालं. वारा इतका जोरात आला की पानं ढोलासारखी वाजू लागली. फटाक्! एक फांदी मोडली आणि चिंकीचं घर खाली पडलं. काड्या इकडे तिकडे विखरून गेल्या. चिंकी झाडाखाली बसून रडू लागली — माझं सगळं गेलं! तेवढ्यात कावळेदादा आले, म्हणाले — रडून घर परत येत नाही. चल, मी एक काडी आणतो, तू एक आण. पहिल्या दिवशी १० काड्या, चिंकी थकली. पण कावळेदादा म्हणाले — थांबू नकोस. दुसऱ्या दिवशी खारूताई आली, मऊ कापूस आणला. तिसऱ्या दिवशी मधमाशीताईने मेण दिलं. आणि संध्याकाळी चिंकीचं नवीन घर तयार — पहिल्यापेक्षा मजबूत, पहिल्यापेक्षा सुंदर! त्या रात्री चिंकी आकाशाकडे बघत म्हणाली — घर पडलं तेव्हा वाटलं सगळं संपलं. पण तेव्हाच कळलं मला किती मित्र आहेत.
रडण्याने नाही, मेहनतीने आणि मदतीने प्रश्न सुटतात.
📝 अडचण-उपाय कागद: कागदावर मधोमध रेषा. डावीकडे आजची अडचण, उजवीकडे ३ उपाय. एक उपाय आज लगेच करून बघा.
तुमचं मूल अडचणीत आधी रडतं की उपाय शोधतं?


